maandag 18 december 2017

De islamisering van België zou een goede zaak zijn, en daarom is het een slechte zaak.

De redenering is niet zo moeilijk: religie, monarchieën, en de maffia zijn 'second best' equilibria. Een gelaïciseerde republiek is first best, want rationeel. Een onthoofde monarchie, zoals in België, of een inclusief religieuze samenleving, zou nog net kunnen, maar in de praktijk valt het qua gematigd irrationalisme vrij hard tegen. Dat is niet erg voor de insiders van een systeem: de moraal die zij niet zelfstandig kunnen ontwikkelen wordt vervangen door een droombeeld van buitenaf waaraan men moet gehoorzamen. Idem bij de maffia, waar de touwtjes door een padrino in handen worden gehouden en iedereen binnen de lijntjes kleurt. Dat zijn stabiele samenlevingen, maar buitenstaanders en pottenkijkers zijn niet welkom. In Brussel zou een religieuze samenleving de criminele klasse kunnen bedwingen. Of althans, voor zover ze waarlijk spiritueel is en geen legitimatie van de ondercultuur, want het is veel waarschijnlijker dat het omgekeerde gebeurd. Maar hoe dan ook, boeven zijn geen goede Moslims, toch niet volgens de letter van de Sharia.

Het feit dat een verdere islamisering de samenleving vooruit helpt komt echter met een kostprijs: het religieus juk afwerpen kost gemakkelijk 100 jaar tijd, en als je pech hebt krijg je dan alweer eerste anarchie alvorens democratie. De mensen hebben namelijk niets geleerd. Het is beter om meteen voor sociale eerbaarheid en inclusie te pleiten, en de deus in de machina te laten.