Er zijn verschillende motieven tegelijk: er is jaloersheid, alsook een verzekeringsmechanisme (je ben namelijk niet altijd mooi, en wil op een slechte of oude dag niet afgeschreven zijn), en er is het risico dat men in excessen vervalt. Om dat allemaal in te dijken, kiezen sommigen ervoor om talenten uit te wissen.
Er is een bepaald gelijkheidsideaal dat niet toelaat dat sommigen sterker, verstandiger, mooier, socialer zijn dan anderen. Dat is een zwaktebod. De mens is een zeer gevarieerd wezen, dat bij zo'n ideologie niet gebaat is. Onze kracht is onze diversiteit. Bij koeien is dat anders, en zie waar zij geraakt zijn.
De hierboven genoemde talenten (schoonheid, kracht, intelligentie, sociabiliteit) zijn essentiële kenmerken van mensen, en men zal doorgaans niet op elke dimensie excelleren. Vandaar het gezegde 'wie niet sterk is moet slim zijn'. Men kan soms in de verleiding komen dimensie te overwaarderen of te negeren. Dat zou fout zijn en het helpt niemand: als een kind niet bij de slimste van de klas is, dan zijn er nog manieren om zich goed te voelen met de kwaliteiten die het heeft. Geen enkele dimensie mag voorgesteld worden als de enige ware.
We mogen iemand die niet knap, niet sterk, niet slim of asociaal niet uitrangeren, maar moeten mensen identificeren aan de hand van wat ze bijdragen. Dat kàn schoonheid zijn. Niet voor niets is daar een miljardenindustrie op gebouwd. Maar wanneer iemand een opdracht krijgt die intelligentie vraagt, omwille van sociabiliteit - om een ander voorbeeld te nemen - dan maken we een oneigenlijke verbinding. Dàt is gevaarlijk, niet het tonen van de schoonheid van een vrouw die daar ook in geïnvesteerd heeft. Het kan intelligentie zijn: door sociale media krijgt iedereen de kans om zichzelf tot expert en problem solver uit te roepen, maar dat gaat voorbij aan de gaven van diegenen die werkelijk weten waarover ze spreken.
Alle gaven zijn van belang om het menselijk ras vooruit te helpen, wat bij omkering betekent dat zonder het uitspelen van de gaven, we allemaal verliezen.
